Nog eens zien

De films die je bijblijven, van Casablanca tot Melancholia.

Er zijn films die je maar één keer hoeft te zien. En er zijn films die je bijblijven en die je niet vaak genoeg kunt bekijken. Hoe komt dat? Waarom blijven sommige films je intrigeren? Over die kracht van film gaat dit boek. Tegen de achtergrond van literatuur, filosofie, politiek en beeldende kunst ontrafelt het in negen hoofdstukken waarom en hoe sommige films je steeds weer aan het denken zetten: door muziek en kleur, de opbouw van het scenario, hun realisme of de verbeelding van liefde, seks, geweld en genderrollen, dan wel door de dilemma’s die spelen rond politieke kwesties, waarheid en gerechtigheid of door het beeld van de toekomst dat wordt geschetst.

NOG EENS ZIEN bespreekt een dertigtal films in detail – klassiekers en meer recente films, afkomstig uit Europa, Azië, Amerika en het Midden-Oosten. De films zélf staan centraal en niet de acteurs, regisseurs of de gangbare opinies over de films. Nog eens zien is een pleidooi om goed te kijken – en aandachtig te luisteren. Daarnaast besteedt het boek aandacht aan de verschillen tussen de Europese en Amerikaanse filmcultuur- en geschiedenis. Het boek zet ertoe aan om die Europese geschiedenis beter te bewaren en te ontsluiten, tegen de achtergrond van de hegemonie van Amerikaanse streamingdiensten. Het kan ook gezien worden als 'taking back control', door oudere technieken om films in het openbare domein toegankelijk te maken, zoals DVD's, te herwaarderen.

Pauline Terreehorst schreef eerder over fotografie, mode en nieuwe media (o.a. in de Volkskrant ) en was onder meer directeur van Natlab, filmtheater in Eindhoven.

Gerard de Vries schreef over filosofie en de maatschappelijke aspecten van wetenschap en technologie. Hij is emeritus hoogleraar Wetenschapsfilosofie aan de Universiteit van Amsterdam.

(Ontwerp omslag Max Kisman. Het boek is verschenen bij uitgeverij IJzer, met steun van de VandenEnde Foundation, najaar 2025)